Πως κλείνουν???

Χτυπάει το τηλέφωνο σε ένα sex-shop. Ο υπάλληλος το σηκώνει και ακούει μια γυναικεία αισθησιακή φωνή...

- .....Αχχχχ εσείς πουλάτε κάτι... ωωωωω....κάτι δονητές μαύρους εικοσάποντους;

- Μάλιστα κυρία μου έχουμε αρκετούς...

- ....με turbo δόνηση και ....μμμμμ... αχαχ... περιστρεφόμενη κεφαλή;

- Μάλιστα...

- ....μμμμμ..... με extra παλινδρομική κίνηση και.... ωωωω ναι!! ναι!!!..... αληθινό δέρμα;

- Ναι κυρία μου εμείς τους φέρνουμε...

- Πως κλείνουν;...

ΤΑ 10 ΠΕΡΙΕΡΓΑ

1. Δεν είναι περίεργο πώς ένα ποσό των 20 Ευρώ σας φαίνεται πολύ μεγάλο όταν το δίνετε στην εκκλησία, αλλά είναι μικρό όταν πηγαίνετε για ψώνια;

2. Δεν είναι περίεργο που 2 ώρες σας φαίνονται πολλές όταν είστε στην εκκλησία, ενώ σας φαίνονται λίγες όταν παρακολουθείτε μια καλή ταινία;

3. Δεν είναι περίεργο το ότι δεν βρίσκετε λόγια να πείτε όταν προσεύχεστε, αλλά δεν έχετε κανένα πρόβλημα όταν σκέφτεστε για ποιο πράγμα θα μιλήσετε με έναν φίλο;

4. Δεν είναι περίεργο το πόσο «δύσκολο» και «βαρετό» είναι να διαβαστεί ένα κεφάλαιο της Αγίας Γραφής, ενώ πόσο εύκολα διαβάζονται 100 σελίδες ενός δημοφιλούς μυθιστορήματος;

5. Δεν είναι περίεργο το ότι ο καθένας θέλει εισιτήρια για μπροστινές θέσεις σε συναυλίες και αγώνες, αλλά προτιμά να κάθεται στα τελευταία καθίσματα της εκκλησίας;

6. Δεν είναι περίεργο το ότι πρέπει να ξέρετε για μια εκδήλωση της εκκλησίας 2-3 εβδομάδες πριν από την ημέρα που θα γίνει, ώστε να μπορέσετε να την βάλετε στον προγραμματισμό σας, αλλά μπορείτε για άλλα γεγονότα να αποφασίσετε και την τελευταία στιγμή;

7. Δεν είναι περίεργο το πόσο δύσκολο είναι να μάθετε κάτι που σχετίζεται με το Θεό, ώστε να το μοιραστείτε με άλλους, αλλά το πόσο εύκολο είναι να μάθετε, να καταλάβετε και να διαδώσετε ένα κουτσομπολιό;

8. Δεν είναι περίεργο το ότι εύκολα πιστεύετε αυτά που γράφονται στα περιοδικά και στις εφημερίδες, αλλά από την άλλη αμφιβάλλετε για τα λόγια της Αγίας Γραφής

9. Δεν είναι περίεργο πώς ο καθένας θέλει μια θέση στον ουρανό, αλλά δεν θέλει να πιστέψει, να κάνει ή να πει κάτι για να φθάσει εκεί;

10. Δεν είναι περίεργο το πόσο εύκολα στέλνετε ανέκδοτα σε e-mails τα οποία προωθούνται δεξιά κι αριστερά, ενώ το σκέφτεστε διπλά όταν πρόκειται να στείλετε ένα μήνυμα για το Θεό;

Καθένας με τον πόνο του, δεν λένε?

Εδώ οκόσμος καίγεται και... Δεν μας φτάνουν τα όσα συμβαίνουν ανα το παγκόσμιο, έχουμε και τον Γιαννάκη (ναι, ναι, εμέναν!) να αναρωτιέται αν, τελικά, υπάρχει έρωτας και αν θα ανακυκλώναμε τα οικιακά μας απόβλητα, σε περίπτωση που υπήρχε αυτή η δυνατότητα (προσπαθώντας να μας πιάσει στον ύπνο, αλλά μέχρι στιγμής μας πιάνει τα... άντερα, καυχόμενος συχνά - πυκνά ότι ο ίδιος ανακυκλώνει). Αλλά, πάλι καλά να λέμε και υπάρχουν και χειρότερα... Εξάλλου, καθένας με τον πόνο του, δεν λένε?

Κάντε το κι εσείς, αξίζει τον κόπο...

Το μπλογκ μας συμπαρίσταται στο πένθος για τους νεκρούς στην Ιταλία... Συγκεκριμένα, το spyros-tagas.blogspot.com, σε μια προσπάθεια του να δείξει το πένθος του για τους νεκρούς απο τον φονικό σεισμό στην πόλη Λ' Ακούιλα στην Ιταλία, μεταξύ τον οποίων κι ένας Έλληνας φοιτητής, έχει τοποθετήσει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε εμφανή θέση και καλεί όλα τα μπλογκ να συμπαρασταθούμε.... Κάντε το κι εσείς. Πραγματικά, αξίζει τον κόπο...

Περισσότερα στο
http://spyros-tagas.blogspot.com/2009/04/blog-post_5163.html

Το κρασάκι του Τσού (παραλειπόμενα...)

http://www.youtube.com/watch?v=7My0DXgxNvA&feature=related

Άντε, και εις υγείαν και πάλι...

Το κρασάκι του Τσού

http://www.youtube.com/watch?v=y-wF3pHpEt8

Άντε, και εις υγείαν...

Οταν ο αλλος είναι τρελλός...

http://www.youtube.com/watch?v=0RCqvaa5YTc

Δείτε το και θα καταλάβετε. Ο τύπος αυτός, μετά απο τέτοια πρόσκρουση, επέζησε...

Ο Λυκειάρχης

Ποιος είναι ο τελευταίος βαθμός προαγωγής κάποιου πριν γίνει λυκειάρχης?

Ο Κυ - λυκειάρχης (Κυλυκειάρχης)...

Το περπάτημα στις κυπριακές πόλεις

Κοντά στο γραφείο μου υπάρχει μια διασταύρωση με φώτα που κάθε φορά που περνώ πεζός κινδυνεύω από τα αυτοκίνητα, όσο προσεκτικός και να είμαι.

Και αυτό στο κέντρο της Λευκωσίας σε πάροδο της Μακαρίου.
Η επικινδυνότητα για τους πεζούς αυτής της διασταύρωσης εντοπίζεται στο ότι όπως και όλα τα άλλα σε αυτό τον τόπο, η διασταύρωση έχει σχεδιαστεί για αυτοκίνητα, με καμπύλες αντί γωνίες 90 μοιρών για να μπορούν τα αυτοκίνητα να στρίβουν γρήγορα, χωρίς φώτα για διασταύρωση πεζών και φυσικά χωρίς διασταύρωση πεζών τύπου zebra crossing.

Και όμως, εκτός από την ασφάλεια των πεζών, έπρεπε να ενθαρρύνουμε το περπάτημα το οποίο προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα αφού:
(α) βελτιώνει την υγεία και είναι πιο ευχάριστο,
(β) συνεισφέρει στη μείωση των ρύπων,
(γ) πόλεις οργανωμένες για περπάτημα προωθούν και την χρήση των δημόσιων μεταφορών,
(δ) σε περιοχές με αυξημένους αριθμούς πεζών αναπτύσσεται η εμπορικότητά τους και αυξάνεται η αξία των ακινήτων.

Πέντε χρυσοί κανόνες για την ανάπτυξη δικτύου πεζόδρομων είναι:

Η διασύνδεση: Τα πεζοδρόμια στους διάφορους δρόμους πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους και να συνδέουν περιοχές με ενδιαφέρον για τους πεζούς όπως σχολεία, εμπορικά κέντρα, πάρκα, πλατείες και σταθμούς λεωφορείων.
Κοινωνικότητα: Oι διαδρομές για πεζούς όπως και οι χώροι πρασίνου, πρέπει να είναι ευχάριστες, να προωθούν την κοινωνικότητα, να παρέχουν ασφάλεια και να προσφέρουν ενδιαφέρον στους χρήστες.
Διακριτή: Η διαδρομή που θα ακολουθήσει ο πεζός πρέπει να είναι διακριτή και να μην προκαλεί σύγχυση με τη βοήθεια σήμανσης στο δρόμο ή στο πάτωμα.
Άνετη: Η επίστρωση του πεζοδρομίου πρέπει να είναι κατάλληλη για περπάτημα, ο σχεδιασμός και η αρχιτεκτονική του χώρου ελκυστική, με προστασία από τα αυτοκίνητα και το θόρυβο. Παράλληλα πρέπει να προσφέρονται ευκολίες ξεκούρασης ή και προστασίας από τη βροχή.
Βολική: Η διαδρομή που θα ακολουθούν οι πεζοί και τα εμποδιζόμενα άτομα πρέπει να είναι σχεδιασμένη για να βολεύει τους ανθρώπους και όχι τα αυτοκίνητα και να προσφέρει εύχρηστες διασταυρώσεις.

Ας συγκρίνουμε τα πιο πάνω με τη κατάσταση στα πεζοδρόμια των Κυπριακών πόλεων:
• δεν έχουμε αρκετές διασταυρώσεις ούτε ακόμη και στα κέντρα των πόλεων ούτε στα εμπορικά κέντρα π.χ. Μακαρίου στη Λευκωσία
• Η επίστρωση με τις παραδοσιακές πλάκες δεν είναι και η καλύτερη αφού συχνά είναι σπασμένες λόγω της κακής κατασκευής του πεζοδρομίου και λόγω του μεγάλου μεγέθους τους είναι σηκωμένες από δέντρα.
• Δεν υπάρχουν καθόλου παγκάκια ίσως σκόπιμα για να μας οδηγούν σε καφετέριες.
• Τα δέντρα στο δρόμο που θα πρόσφεραν σκιά κόβονται με μεγάλους ρυθμούς και ούτε αντικαθιστώνται.
• Στα πεζοδρόμια υπάρχει συνήθως ένα δάσος από στύλους σήμανσης όλων των ειδών.
• Σπάνια εντοπίζεται η ταμπέλλα με το όνομα του δρόμου.

Και όλα αυτά γιατί εδώ και πολλά έχουμε ξεχάσει τους ανθρώπους και σχεδιάζουμε μόνο για αυτοκίνητα.

Ευχαριστούμε το http://theopemptou.blogspot.com/ για την παραχώρηση της παρούσας ανάρτησης.

Πάει πέρασε άλλη μία ώρα της γης.... τώρα όμως....

Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι μόνο μία ώρα της γης, αλλά είναι όλες οι ώρες, όλα τα λεπτά, κάθε δευτερόλεπτο. Αν δεν μπόρεσες πριν λίγες ώρες να συμμετέχεις στην '' Ώρα της Γης '', μην ανησυχείς, γιατί έχεις μπροστά σου άλλες 365 μέρες ή καλύτερα όλη την ζωή σου για να το αποδείξεις. Πως; Με το να σκέφτεσαι οικολογικά αλλά και να ενεργείς παράλληλα.
Ακόμη αν δεις κάποιος συνανθρωπός σου να πράττει ένα μεγάλο λάθος, πες του το, μην ντρέπεσαι, μην φοβάσαι. Ξέρω θα σε περάσει για τρελλό, αλλά πρόσεχε να είναι σημαντικό λάθος αυτό που κάνει.
Σκέψου αν από τις κινήσεις που σπαταλάνε την ενέργεια και νερό ή οτιδήποτε άλλη ενέργεια που υπάρχει στο πλανήτη μας, προσπαθήσουμε να είναι κάθε μία τουλάχιστον 5% πιο οικολογική, τότε όλα θα ήταν πάρα πολύ καλύτερα...
Τώρα είναι λίγο αργά, αλλά όπως λέμε ποτέ δεν είναι αργά, μπορούμε τουλάχιστον να κάνουμε την κατάσταση καλύτερη, προτού γίνει αναστρέψιμη.
Σίγουρα όλοι θα ήθελαν να αναπνέουν και να παίρνουν καθαρό αέρα, να μην τους μυρίζουν τα σκουπίδια απέξω, να τρώνε φαγητά και όχι μεταλλαγμένα και να μην βρέχει ενώ έχει ήλιο και να τα καταστρέφει όλα...
Αυτά για τώρα..
Τώρα σειρά έχουμε όλοι να σκεφτούμε και να πράξουμε αναλόγως.
Ενδιαφέρσου για τον πλανήτη σου, ενδιαφέρσου για την ζωή σου.
Ακόμη ξεκίνα και όπου βλέπεις χώρο καθαρό και άδειο, φύτεψε από το πιο μικρό φυτό ως το πιο μεγάλο. Μην ξεχνάς τα φυτά, τα δέντρα και τα άλλα προσφέρουν στην γη οξυγόνο αλλά και στα δάση, συγκρατούν τα νέρα. Όλα αυτά κάντε συνάνθρωπε όσο μπορείς, γιατί όλοι ξέρουμε ότι πάλι το καλοκαίρι, όπως κάθε καλοκαίρι, γίνεται το ακόλουθο τραγικό. Έμπρηστες που πληρώνονται από πλούσιους μεγαλοκαρχαρίες, καίνε όλοκληρα δάση με σπάνια δέντρα ή οτιδήποτε, καίγονται μαζί και ζωές. Αποτέλεσμα να χάνεται οξυγόνο και εργατικά ( περιβαλλοντικά ) χέρια....
Όνειρεύομαι την στιγμή που θα ξυπνήσω και θα ζήσω ένα καλοκαίρι χωρίς φωτιές, χωρίς πλημμύρες, χωρίς ανεμοστρόβιλους, χωρίς πολέμους. Άλλα μην το ξεχνώ, απλώς ονειρεύομαι, τίποτα παραπάνω ή μήπως μπορούμε;
Τώρα πολλές λέξεις άγνωστες ή γνωστές συναντάς διαβάζοντας τις προτάσεις αυτού του άρθρου. Όταν διαβάσεις όλο το άρθρο, ξαναδιαβασέ με ξεχωριστό τρόπο. Συλλάβισε και σκέψου κάθε σημαντική λέξη που πιστεύεις από το κείμενο ότι πρέπει να θυμάσαι. Αν βλέπεις κάτι ότι λείπει, μία λέξη ή ένα κομμάτι προσθεσέ το και δημιούργησε το κείμενο που πιστεύεις ότι μπορεί να σώσει έστω και λίγο τον κόσμο. Έπειτα αν θες εκτύπωσέ το και κόλλα το σε ένα σημείο όπου θα το βλέπεις καθημερινά και εσύ και οι συνανθρωποί σου.
Μην διστάζεις, το μόνο που μπορείς να πάθεις κάνοντας ένα από αυτά τα πράγματα σε αυτό το κείμενο, είναι να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, πιο συνειδητοποιημένος και πιο προσεκτικός....

Σκέψου, κινήσου, πράξε....
Ευχαριστούμε το http://spyros-tagas.blogspot.com

Ο καλύτερος τρόπος για εξοικονόμηση ενέργειας! Τα φωτοβολταϊκά θα μας σώσουν!

Είναι πολύ χρήσιμο το κείμενο...
Να το δούμε θετικά και να κρατήσουμε τη διαπίστωση ότι η Κύπρος έχει να κερδίσει πολλά, εφόσον πάρει στα σοβαρά την παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Είναι μακριά από το να αποτελούν λύση το μεγάλο πρόβλημα του ελλείμματος ηλεκτρικής ενέργειας. Θα είναι όμως μια μικρή ανακούφιση…

Πάμε τώρα στη δύσκολη πλευρά του θέματος: η υπόθεση «φωτοβολταϊκά» μέχρι στιγμής έχει δυσφημισθεί από ένα συνδυασμό -ως συνήθως- ανικανότητας και λαμογιάς. Κάποια σαΐνια έφτιαξαν ένα νόμο, που στην ουσία έδινε χοντρές επιταγές με χρήματα, σε όσους προλάβαιναν να βγάλουν κάποιες άδειες…

Η γειτονική Ιταλία κατάφερε να έχει 40πλάσια ανάπτυξη από εμάς σε ένα χρόνο, απ’ ό,τι καταφέραμε εμείς σε 4 χρόνια δραστηριότητας. Η Κύπρος είναι χώρα ευλογημένη από πλευράς ηλιοφάνειας, αλλά «σημαδεμένη» από την πληθώρα ανικάνων και κομπιναδόρων (ο συνδυασμός κάνει ένα μίγμα εκρηκτικό).

Να και κάτι άλλο εκπληκτικό: όταν το Υπουργείο Ανάπτυξης της Ελλάδος εκπονούσε το νομοσχέδιο για τα φωτοβολταϊκά, δεν κατάφερε να συνενοηθεί με το Υπουργείο Πολεοδομίας (ΥΠΕΧΩΔΕ), με αποτέλεσμα οι διατάξεις που αφορούν τα κτίρια να είναι παράλογες και ανεφάρμοστες. Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε κτίρια, ακόμα και κατοικίες, είναι μια από τις ελπίδες παραγωγής ρεύματος από την ανανεώσιμη αυτή πηγή.

Να θυμίσουμε ότι πριν μερικούς μήνες είχαν επισκεφθεί την Ελλάδα ισχυρές ισπανικές εταιρείες, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, και είχαν καταγγείλει ότι η ανάπτυξη φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα έχει κολλήσει, επειδή υπάρχει συνδυασμός γραφειοκρατίας και διαφθοράς. Θα θέλαμε να γίνει κάτι τέτοιο στην Κύπρο?

Ευχαριστούμε το http://spyros-tagas.blogspot.com και ελπίζουμε να δείξει κατανόηση για την μερική (αναγκαστική) τροποποίηση του κειμένου...

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΥΜΝΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΚΗ!! Σας θέλω ψύχραιμες..

Τι σας φέρνω, τι σας φέρνω!!! Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΥΜΝΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΚΗ και σας θέλω ψύχραιμες.. Το ξέρω, είναι κούκλος, είναι Θεός κλπ., κλπ., αλλά είπαμε! Ψυχραιμία! Μην κάνουμε τα νοσοκομεία να αρχίσουν να βαράνε υπερωρίες!

Καλή γυναίκα της ημέρας...

Όχι, δεν γλώσσεψα την μπέρδα μου, ξέρω τι λέω. Κοιτάξτε αύριο τις ειδήσεις και όσες άλλες ενημερωτικές εκπομπές τυχόν θα βγουν αύριο. Θα ψάξουν και θα βρούν 10 - 20 - 50 - 100 διάσημες γυναίκες ή άντρες που να έχουν άμεση σχέση με τον γυναικείο τομέα (σχεδιαστές μόδας, χρυσοχόους κλπ.) και θα τους/τις προβάλουν. Αυτό που αναρωτιέμαι, είναι γιατί δεν συνδυάζουν και τα καλλιστεία με τη συγκεκριμένη μέρα, ούτως ώστε να συνδυάζουν το τεκνό (η ομορφότερη) μετά του ωφελίμου (η γιορτή της γυναίκας), παρά και ξοδεύουν το χρόνο μιας άσχετης ημέρας, νύχτας για την ακρίβεια, νύχτα κατά την οποία θα μπορούσαν να προβάλουν οτιδήποτε άλλο. Κι έτσι, στο τέλος, να έβγαζαν και τη γυναίκα της ημέρας...

TO AΓΟΡΑΚΙ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ

Ρε κοπέλια, επέψαν μου τούντην ιστορίαν τζιαι την ώραν που την εθκιάβαζα εσυγκινήθηκα πολλά. Να χαρείτε, θκιαβάστε την τζι' εσείς:

"Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του. Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα. Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»
Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης..»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.» Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»
Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και μου είπε:
«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε: «Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μ' αφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»
Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»
Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»
Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.
Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»Έπειτα με κοίταξε και είπε:
«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για ν' αγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.
Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.
Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για ν' αγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.
Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για ν' αγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...»
Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.
Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.
Δεν μπορούσα να βγάλω απ' το μυαλό μου το αγοράκι.
Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.
Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη.. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη....
Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;
Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.Δεν μπόρεσα να μην πάω ν' αγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.
Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.
Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά..."

Εξαναβαφτίστηκα.

Ρε κοπέλια, γουέλκκαμ μπακ. Έσιει λλίον τζιαιρόν τωρά που εβαρκούμουν να γράψω τζιαι έτσι τζι' αλιώς εθεωρούσα το μάταιον, διότι εχτός που μέναν εν το εθώρεν κανένας άλλος αν δεν του ελάλουν εγώ. Έτσι, τωρά που με εξαναπιάν οι κάβλες, είπα να ξαναγράψω τζιαι να κόψω τες μπαλακίες, να σοβαρευτώ τζιαι να αρκέψω να βάλλω δαμέσα τίποτε της προκοπής, γι' αυτόν τζιαι είτε σήμερα είτε αύριον εν να δείτε κάποια περιβαλλοντικά άρθρα μου, αφου οι παραπάνω εζητήσαν το τζιαι πιο μετά εν να δείτε τζι' άλλα. Πάη δε γουέη, πλέον εξαναβαφτίστηκα τζιαι τούτος εν ακόμα ένας λόγος που εν έγραφα τόσον τζιαιρόν: Επροσπαθούσα να ξεπεράσω το σιοκ! Τωρά πλέον, εν με λαλούν Κωστάκην αλλά Γιαννάκην! Άκου! Τζιαι κατά δεύτερον, στες 7 του Μάρτη εν να ρτει ο Χατζιηγιάννης εις την Κύπρον (σκέφτου, ούτε ο Ομπάμας να ήτουν!).

Το blog μου τζιαι ο χάροντας ή η σωστή χρήση της πουρούς.

Ρε κοπέλια, εγιώνη ο Κωστάκης σας, είδα τούτην την ανάρτησην μες το blog του χάροντα του τίτσιρου, άρεσεν μου τζιαι δείγνω σας την (την ανάρτησην):

Η σωστή χρήση της πουρούς...
Αγαπητοί κύριοι εσείς που φέρνετε τα αυτοκίνητα στη Κύπρο,θα σας παρακαλούσα που δαμέ τζαι δα, που όσα αυτοκίνητα φέρνετε στη Κύπρο να φκάλλετε πουπάνω τη μαυρογιέριμη τη πουρού, γιατί ο κυπραίος οδηγός ακόμα να καταλάβει τη χρήση της (παρόλο που έσσιει τόσα χρόνια που έχουμεν αυτοκίνητα στην Κύπρο) ή μάλλον, εδείξαν του την ήνταλως δουλεύκει τζιαι εχάρηκεν ο αμπάλατος ο Κυπραίος. Ο σωστός οδηγός ξέρει ότι το τιμόνι εν για να κλώννει το αυτοκίνητο, η πεζίνα για να προχωρά, το στόπερ για να σταματά, το τραφικέιτορ για να δείχνει άμαν εν να κλώσει, το χειρόφρενο για να κάμνει σιόου τζαι η πουρού για να την ηχρησιμοποιούμεντε μόνον σε έχταχτην ανάγκην που κάποιος αχάπαρος πάει να πεταχτεί να μας κόψει το δρόμον. Ο κυπραίος οδηγός όμως, χρησιμοποιά την σε ουκ ολίγες άκυρες περιπτώσεις, γενικώς όποτε του δώξει. Μερικές περιπτώσεις είναι:

1) Επειδή ο μπροστινός πάει αργά (λες τζαι η πουρού του παρέα εν ενωμένη wireless με τη πατίδιν της πεζίνας του μπροστινού τζαι όσο τη πατά εν να πάει πιο γλήορα).

2) Επειδή άψεν πράσινον πριν θκυόμισι νανοδευτερόλεπτα (τωρά κάμνουν το μόλις άψει πορτοκκαλί) τζαι ο μπροστινός ακόμα να ταράξει (εν άλλη η σημασία του πορτοκαλιού, αλλά πάλε, η πουρού σου έννεν ενωμένη με το πατίδι του μπροστινού, τέλος).

3) Για να σιαιρετήσουν τον παρέαν τους / τη φιλενάδα τους που είδαν τυχαία μες το δρόμο (άμαν δουν δηλαδή κανένα γνωστόν τους σαν παρπατούν, έχουν πάντα μαζίν τους μιαν αεροπουρού τζαι παίζουν την (την αεροπουρούν πάντα) για να γυρίσει ο άλλος να τους δει; Έσιεις τζιαι στόμαν να φωνάξεις τζαι σιέρκα να σιαιρετήσεις ή στην τελικήν απλά πουτσογράφεις, η πουρού εν άλλη η χρήση της).

4) Μερικώς αποδεχτές χρήσεις είναι:

α) H περίπτωση που έπιαε πρωτάθλημα ή κύπελλο η ομάδα τους

β) Eφκαλεν πρόεδρο το κόμμαν τους (φτάννει να μεν το παρασσιέζουν).

Σε καμμιάν περίπτωση δε γίνεται να παίζει πουρού κάποιος επειδή:

α) Παντρέυκεται

β) Χαρτώννεται (έκαμες την βαλακίαν που την έκαμες, εμάθαν το τζείνοι που εκάλεσες, πρέπει να το μάθουμεν τζαι μεις; Είσαστεν έναν ευτυχισμένο κινητό παναύρι, μπράβο σας, να ζήσετε).

5) Επειδή προσπερνούν τον παρέα τους μες το highway (όπου το "πιιιιιιιιιπ" μεταφράζεται σε "ουουυυυ, Κόκο έρεξα σε, κίστα")

6) Επειδή απλά έσσιει κίνηση (αν αννοίξεις το manual του αυτοκινήτου αγαπητέ, εν να δεις ότι το κουμπί που πατάς ένν εν τζείνο που εξαφανίζει ούλλα τα αυτοκίνητα που μες το δρόμον, ούτε τζείνο που μεταμορφώνει το αυτοκίνητο σε αερόπλανο. Τζείνο που πατάς ονομάζεται πουρού. Π-Ο-Υ-Ρ-Ο-Υ!!!!!!!!!!! Τζείνη η μαλακία που φκάλλει τζείνο το σπαστικό το θόρυβο, ναι τζείνη).

Σημείωση: Που τα πιο πάνω εξαιρείται αυστηρώς η περίπτωση που παίζει πουρού φορτηγατζιής σε φορτηγατζιή, λεωφορειατζής σε λεωφορειατζή ή ταξιτζιης σε ταξιτζιην για να το σσιαιρετήσει. Εν μια άλλου επιπέδου σχέση.

Άρθρο Πράσινης Ασπίδας. Ένα νέο δημοσιογραφικό ταλέντο γενιέται...

Επιτέλους, το πολυπόθητο μου όνειρο για μια ενασχόληση στον δημοσιογραφικό χώρο αρχίζει. Τυχερό έντυπο, είναι το μηνιαίο έντυπο της Πράσινης Ασπίδας, η οποία είνα ανεξάρτητη και αυστηρά υπερκομματική περιβαλλοντική οργάνωση ή, όπως σωστά - ίσως - χαρακτηρίζεται ένας "Επαναστάτης με αιτία". Αυτό τον μήνα δημοσιεύεται το πρώτο μου άρθρο (το οποίο όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει μόνιμη στήλη, πλάκα κάνω), το οποίο ονομάζεται "Άνθρωπος και Κοινωνία: Μια σχέση αλληλένδετη". Διαβάστε το, και θα περιμένω τις απόψεις σας όσον αφορά το αν έπρεπε να με δεχτούν ή να με πετάξουν έξω με τις κλωτσιές πριν καν προλάβω να μπω στα γραφεία τους:

"Κυρίες και κύριοι, χαίρετε. Ως ξεκίνημα σ’ αυτή την πορεία μου στον αγαπημένο μου (προς το παρόν) χώρο της δημοσιογραφίας, επέλεξα ένα θέμα λιγάκι φιλοσοφικό, κάτι το οποίο απαιτεί και ο καιρός των ημερών. Και σας ρωτώ:

Τις εστίν άνθρωπος? Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό, ο άνθρωπος είναι η ανώτερη από τις ζωικές υπάρξεις, κι αυτό επειδή ξεχωρίζει από τα άλλα ζώα με το λόγο, τη νόηση, το αίσθημα και την διαρκή δημιουργικότητα του. Ετυμολογικά, η λέξη παράγεται από το ανήρ+οψ (οπός) που σημαίνει φωνή. Επομένως άνθρωπος = άντρας που μιλά, κι αυτό επειδή ο άντρας αρχικά “σκέπασε” τη γυναίκα, η οποία τότε εθεωρείτο… πράγμα!

Δεύτερο, τι είναι η κοινωνία? Εκτός από ένα μάτσο αρνιά (κατά τη γνώμη μερικών) είναι και ένα σύνολο από τις ανώτερες εκ των ζωικών υπάρξεων (και όχι, αυτές δεν είναι τα αρνιά), το οποίο, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, κατόρθωσε να επιδείξει υπέρλαμπρα παραδείγματα, τόσο σε επιτεύγματα, όσο και σε προτωφανείς ιδιοφυίες.

Εντάξει, το παραδέχομαι. Κόντρες μπορεί να υπάρχουν πολλές, αλλά θα ήθελα να μου πείτε εσείς 2 περιπτώσεις, όπου να μην υπάρχουν κόντρες και διαμάχες. Πλούσιοι – φτωχοί, αρχηγοί – αναρχικοί, κόσμος – υπόκοσμος, ζωή – θάνατος. Καμιά φορά όμως, αυτές οι κόντρες βγαίνουν σε κάλο. Ουδεν κακό αμιγές καλού, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Πόσοι φτωχοί έγιναν πλούσιοι γιατί δεν άντεχαν τη σύγκριση? Πόσοι αναρχικοί “ηγήθηκαν” μιας αναρχικής εκδήλωσης και μετά τους έμεινε κουσούρι? Φυσικά, εννοείται πως συμβαίνει και το αντίθετο: Πλούσιοι που… πτώχευσαν, αρχηγοί που… ολίσθησαν κ. ο. κ. Όπως επίσης, υπάρχουν και 2 απόψεις, στον τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη κάποιων στόχων. Με μέτρο, λέει η μια πλευρά, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λέει η άλλη, υποστηρίζοντας, ίσως, και την αποτυχία της μεθόδου «με το σταυρό στο χέρι», χωρίς να θέλω να φανώ άθεος ή αντίχριστος.

Έτσι, καταλήγουμε στο ότι η κοινωνία αποτελείται από τα «μέλη» της, τους ανθρώπους και όλα όσα τους αποτελούν και συντελούν στην εύρυθμη λειτουργία της, όπως οι προαναφερθείσες κόντρες ή διαμάχες αν προτιμάτε, οι οποίες ανέδειξαν τα προηγούμενα, υπέρλαμπρα παραδείγματα και οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ανάγκη απο την κοινωνία και τις διαμάχες της, οι οποίες, όταν γίνονται με μέτρο, τότε είναι που ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και τον βοηθούν στην απαραίτητη γενεαλογική, ψυχική και νοητική του εξέλιξη.

Κλείνοντας, αφήνω μια ευχή, όπως οι συγκεκριμένες διαμάχες αρχίσουν (επιτέλους!) να έχουν ως πρωταρχικό σκοπό, λόγο και αιτία το περιβάλλον, αν θέλουμε να υπάρξει και συνέχεια στη συγκεκριμένη εξέλιξη.

Μετά τιμής,

Ο Περιβαλλοντιστής"

Η τρέλλα δεν πάει στα βουνά ή η πελλάρα εν πολλών λογιών (2)

Να 'μαι και πάλι... Μεσημέριασε, νιώθω λιγάκι καλύτερα, ανακάλυψα - για άλλη μια φορά - το μεγαλείο της ανθρώπινης μαλακίας, αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του σεβασμού και συνεχίζω να πορεύομαι σ' αυτή τη στροφή που λέγεται ζωή. Θέλω απο τη μια να βρίσω τους φίλους Πάνο και Νίκο για μια παρεξήγηση που έγινε ψες (αν και το ξέρω ότι μέχρι χθες μιλούσα με τα καλύτερα γι' αυτόν), αλλά, απο την άλλη θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο Κυριάκο τόσο πολύ, που σχεδόν θέλω να δώσω απο 1 φιλί στο μάγουλο στους 2 προαναφερθέντες φίλους. Ρε! Καταλάβετε κάτι ρε! Όσο κι αν προσπαθείτε να με "χαλάσετε", εμένα ο Θεός μ' αγαπάει και αμέσως μου δίνει κάτι που να μου αξίζει, επειδή ξέρει ότι Τον αγαπάω κι εγώ! Γι' αυτό, σταματήστε ν' ασχολείστε για το αν θα σας κάνω χαλάστρα, αν θα σας πάρω την γκόμενα, αν, αν, αν, γιατί ξέρετε κάτι? Στο τέλος οι μόνοι που παθαίνετε τη ζημιά είστε εσείς και όπως λέει κι ο Γιώργος Παπαδόπουλος: "Σας πιάνουν, σας πιάνουν, σας πιάνουνε, σας πιάνουνε τα ψυχολογικά σας" και το μόνο που καταφέρνετε πάνω μου είναι να μου κλάσ... τ' αρχ...! Πάρτε το χαμπάρι επιτέλους! Που 'σαι ρε φίλε Σπύρο, συνάδελφε και ομοιπαθή! Τώρα άρχισα να σε καταλαβαίνω πραγματικά!

Η τρέλλα δεν πάει στα βουνά ή η πελλάρα εν πολλών λογιών

Αξυπόλητος χορεύω, με σημαία μου μια σούστα (μην περιμένεται να το πω), είναι γιατί σε λατρεύω και σου κάνω όλα τα γούστα... Σε τέτοια φάση είμαι εγώ σήμερα. Ούτε να κινηθώ δεν μπορώ σχεδόν. Τώρα, πως άντεξα και ήρθα δουλειά, ένας Θεός ξέρει. Τέλοσπαντων. Συνεχίζω, μέχρι εκεί που θα φτάσω. Μιλάμε μετά, γιατί έχω δουλειά. Μπάη!

Ώρα 4η πρωινή...

Ώρα 4η πρωινή... Μόλις επέστρεψα (πριν μισή ωρίτσα) απο μια βραδινή έξοδο με μια εκ των καλύτερων ομάδων παρέας (ε, τι, μονο το Κυπριακό και το ποδόσφαιρο να έχουν ομάδες?). Λοιπόν, ξέρετε πόσο μου έλειψε αυτό? Αν και, όπως πολλες άλλες δραστηριότητες, είχε κι αυτός το αρνητικό του. Παιδιά, φτάνει! Ηρεμήστε! Κι εμείς έχουμε ανάγκη απο αυτό το πράγμα, αλλά δεν κάναμε κι έτσι! Το λοιπόν! Για να μεν νευριάσω, δώστε νάκκον αμάνταν για να μεν έρτει ο τυφώνας Κατρίνα τζιαι να μας πάρει στην Αλεξάντρειαν τζιαι να μας σηκώσει! Άτε να δω! Ε και που λέτε, εντάξει. Προσπάθησα (και όπως βλέπετε μάλλον τα κατάφερα) να μην με πάρει απο κάτω (όσο γινόταν τουλάχιστον) και μπορώ να πώ ότι μια χαρά περάσαμε. Εντάξει, ψιλοαπογοητεύτηκα τώρα στα τελειώματα γιατί τελείωσε λιγάκι άτσαλα η βραδιά, αλλά τι να κάνουμε? Δεν μπορούμε να τα έχουμε κι όλα δικά μας, ε?

ΥΓ. Ρε Μαλέκκο, I kissed a girl and I liked it ρε! :))

ΥΓ. 2: Ποιος να συγκριθεί μαζί σου... Ντίνα, Ντίνα είσ' εδώ?